De bomen staan in kaalte
De huizen staan
Bol als zeilen

Er is wind in de bouw
Er is wind in de muren
Die hun ankers hebben uitgeworpen

Om verzekerd te zijn
Van aardevastheid
Verzekerd tegen bevingen

De muren staan bol
Gereed om uit te varen
Tegen de mensheid

Zie de gebouwen
Windgetrouw

–

fietsenstalling
fietsen

grijs
flikkerend
van bovenaf bezien

schroot
in het zicht van
de smeltovens
–

gebroken glas
dat blijft liggen

om te schitteren

de schittering
het enige doel
van

het breekbare
het gebrokene
–

prikken
met een vork
in de schaduw

of hij gaar is
dat hij al lek is
–

in
deze
ene beweging

stroming
–

hoe je imago je schaadt
hoe gedaante je schaduw wordt
hoe jij je met je eigen leegte omring
hoe je verbeten verbuitent
–

kies je
voor je positie
dan kies je
voor jouw manier van sterven
–

de naam van mijn familie
is mijn bekentenis

ik kies mijn celgenoten als familie
en dood als mijn loopbaan

mijn enige familie
is de leugen
dat ik het heb gedaan
–

vier strepen
vier lichten

later
benoemd

er wordt
getoond

zonder
dat er
iets wordt gezegd

het is er
gewoon
–

we herdenken de doden
we vergeten te vergeten

de doden zijn onder ons

ze grenzen aan
onze eigen dood
–

doka

afkorting van
donkere kamer

samenvoeging van
do en ka

er komen
fotoxe2x80x99s aan het licht
aan de waslijn

ach
wat zich al niet afspeelt
in donkere kamers

fotoxe2x80x99s, fotoxe2x80x99s
en nog eens fotoxe2x80x99s
–

er zijn meer spullen
dan
kasten
om alles in te doen

ik woon
in een kast van
een huis

en dit gedicht komt
nergens op
uit
–

woorden
om

te gebruiken

ik

woorden
om

weg te laten
–

er waren
een we

er was
een eens
–

dit is anders dan mijn tafel

er staat suiker en een roos
verdronken in een vaas
in plaats van

in gedachten

de roos doe me toebloost

den haag
eerste etage
hotel Babylon
–

deze tafel verschilt
van de mijne

op roos en suiker na
is de tafel leeg

nergens broodkruimels
of ceedees of bankafschriften

ik heb gereisd en alles
is vreemde en orde geworden
–

hoe maak je
leeg-
te
hoe
maak je

leeg

er is
geen waarom
in

de leegte

enkel
een hoe

nergens
meer

nergens
meer
naar

toe
–

het weinige
dat
over is
van

het vele
–

de wolken
lopen
op
flitsende
spinnepoten

de stappen
vlammen
op
–

paard
waar ga je
heen

naar
het draven

naar
het
draven

zelf
–

het is
te

lezen op
papier

het woord
is

een stem

hoor
het wit

onderbroken
door
het

letterzwart
–

het goud
verstoord

door
lood

de eeuwigheid
van wit
van ijs
van sneeuw

hoe koud
is het wel niet
in

eeuwigheid

hoe
stil
is
de kou
wel niet
–

tijd
is het enige
dat zich uitbreidt

tijd
is enig in zijn soort
–

de hoefslag
van de tijd

het onstuimig
trekken van het paard

ik verstrijk
in galop

loop
tegen de minuten op
–

het schrijven
dat van
alles de uitdrukking is

ik druk het schrijven uit
–

ipv een seriemoordenaar
ben ik
een serieliefhebber
–

KUNST EN LEVEN

Je fietst
Door deze contreien
En je denkt aan Nicole

Maar liever
Denk je aan Shakespeare

Ik wil niet
De moeder zijn van
Nicole

Ik wil schrijven
Als
Shakespeare
–

kaarten
waar rivieren ademen

het lichaam
dat het land is

bloed
en bodem
–

ik
ik
ik
ik ik ik
ik
ik ik ik ik

ja
het moet eruit
–

we hebben over je gepraat
ik kan niet met je praten

ik kan niet meer
met je praten nu

ik kan niet praten met
een onderwerp van gesprek
–

dit halfgevecht dit
schijngevecht
dat
het denken is

bloed
dat stroomt
en denkt
dat

het vloeit
–

willen
dat

het voorbij
is

en bezig zijn
met

willen
–

ik kijk in de spiegel
ik maak me niet op

integendeel

ik bewonder mijn uniekheid
–

de ierse

trendsetter
–

het meisje
waarmee
ik dans

is dat

het meisje
waarmee
ik leef
–

de woorden
zelf

klinken

zonder
schrijver

te lezen
zijn ze

te zijn
–

ik weet

het leven
is

vorm

voor mij

ik leef
voor
de vorm
–

de gaande weg de staande weg ik heb een wit geloof in alles wat ik zeg ik heb een wild geloof in het rechtop staan van mijn leven iets wat ik wil nemen en aan niemand af wil geven slechts een afdruk kan men krijgen een wilde afdruk van mijn zwijgen dat elke gebeurtenis toestemming geeft
–

het rood van
het blad dat de tijd aangeeft

het seizoen welteverstaan

luister
naar
–

gedichten
in een mooi boekje bijeen

een boekje
om weg te leggen
een boekje om te verzamelen

een boekje
om heel even in te kijken
–

hier
waar het verschijnt

het nu
als woord

dit keer

hier

het vele
vele nu

zoveel nu
is hier

zoveel
nu is hier

dat
–

opa

roept
mijn kleinzoon

ik kijk
niet
op

ik ben
er
niet

het woord
komt zomaar een woord
dat bij hem op komt
in hem opkomt

ik
kom niet
nog niet

–

als

we houden
ons bezig met
wat niet nu is

als
–

in
een keer
is het er

dan
is het er
ook
–

ik weet
de onwetendheid

achter
dit wit is niets
te zien

te lezen

en zelfs
tussen de regels
is
het

leeg
–

het zicht

de gruwelen
hebben zich
tot ijs

verheven

een
oninhaleerbaar
blauw

haast
ademloos
waar te nemen
–

noordzee
aan
het strand

het zand
in
mijn hand

verlamt
–

we horen
de woorden

we kennen
de beelden
erbij
–

omdat er niet meer is
dan
er hier te lezen is

buiten
dit hier
is er meer te zien
–

het valt

dat
wat valt
heeft nog geen besef
van
dood

onbevreesd
klimt
het

de trap op

nieuwsgierig naar hoogte
begerig naar verte
–

het woord
dat veronderstelt

dat het beeld
iets vertelt

het beeld
beeldt echter

uit
–