Eindhoven
Daar woon ik
Ik vul het ook in
Als plaats
Op formulieren

Eindhoven
Ze is aanweziger
Dan
Een naam alleen

Eindhoven
Het klinkt tezaam
Met mijn naam
Mijn lichaam

Het prestigieuze Eindhoven

Eindhoven
Ik zit er
In een kamer
En beschrijf er
De aanwezigheid van een stad

Ik bezoek de stad niet
Ik woon er

–

door
het raam
naar woorden kijken

woorden
zijn er
niet te zien

niet
de woorden
die ik schrijven
wil

woorden
die passen
bij het wit
–

ik vergeet

ik weet
ik ben niet bezig met
herinneren

herinneringen
houden mij niet bezig
ze houden mij van mijn werk

dit innerlijk
houdt me bezig

dit innerlijk
is
het inwendige van het nu

waar alles
nog herinnerd moet worden
waar alles zweemt naar vergetelheid
–

je moet je dromen dromen
je moet meer zien
dan er te zien is

je moet boven het geziene uit kijken

je moet zien
wat niemand anders ziet

je dromen
zijn
je leven
–

Jongerius

Het borduursel
Overstroomt
Het bord

Het bord
Verweven
Met het tafelkleed

Men eet
Gehecht
Aan

Eten

Men knoeit
Al vormgevend
–

MUNCH I

De gele boom
Een stroom van licht

De gele boom
Die ligt

Tot tunnel wordt
–
h
MUNCH II

het schilderij staat buiten
et weer is medeschilder

het weer corrigeert het schilderij
brengt echtheid aan
brengt elementen in

buiten laat het schilderij zich voltooien
de geschilderde natuur
natuurlijker

–

is
de letter de kleur

vang ik aan
te beginnen

diep
in het begin
van

het vleeswoord

is
in het hart van
de beweging

de stilstand

en
spreekt
de stilte zich uit

aan
het begin
–

vanuit
het wit

dit vlees

te lezen als
een woord
dat bloedt

de ruimte
tegemoet

onderhuids
is het veilig
taal
–

een zon
een boom

woorden
die poseren

woorden
die
pulseren
–

rood
is het karakter van het paard

het rood
dat buiten de lijnen treedt

het rood
oneerbiedig voor de grenzen
gesteld aan de gestalte

rood
is ook het potlood van de tekenaar

hij kleurt het paard
zoals hij een deur verft

de werkelijkheid voldoet
aan de hem gegeven kleur
maar niet de kunst

ijverig wordt gewerkt aan herkenbaarheid
–

als alles

zo rood
als rood

het beeld
is woord geworden

stom en dood

appels
zijn
peren

in de grond
van
worden

waarin alleen alles mogelijk is
–

een duif in mijn tuin
als enige

het grijs
in mijn tuin
in wintertijd

een roekoe doend wezen
de mythologie ontstegen

het is vrede
bloei bezworen

de revoluties zijn elders
en nodiger aldaar

hier
de status quo van winter

bladeren
omvergeworpen
of eerder gekeerd

als wijnflessen
in een kelder
–

wat er
te zien is

te lezen
te melden

het zichtbare

kijk:
het zichtbare
–

beeldloos
de tijd

en daarom
onverwoordbaar

er is geen beeld
dat spreekt
namens de tijd

wie tijd zegt
voelt pijn
–

hebben woorden
een bepaalde werkelijkheid

houden woorden
een werkelijkheid in

wat voor werkelijkheid
vertegenwoordigen

deze woorden

ik noem geen datum
vermeld geen feiten
–

wat ik zeg
is

het benoemde zeggen

door
de woordnatuur
waar het windstil is

betekenisstil

zeggen
is me bewegen

tastend
in
het blinde van de taal
–

EGYPTE 2001

Zij schreeuwen
De macht is doof

Twee straaljagers
Scheren over het mensgevulde plein

Macht maakt lawaai
En bang

Zij hebben de macht
Wij de machteloosheid

Wij hebben de wanhoop
Wij zijn eerlijke desperadoxe2x80x99s

We werpen oneetbare stenen
In de veronderstelling
Dat men brood teruggooit

Omvergereden
Uiteengereten
Weten wij

De vernietiging schept ons
–

geen gedachte formuleren
maar woorden

losstaand
van elke gedachte

woorden als
een zelfstandig geheel

welk beeld
voelt zich
tot deze woord aangetrokken

welke beelden
voegen zich
bij

het
woord
–

ECONOMIE 2011

Papier
Is papier waard

xe2x80x9cGoud hierxe2x80x9d
Roept Holle Bolle Gijs
De Bonusbankier

Oude kleren
Met de beeltenis van helden

Bankbiljetten voelen
Als geschiedenis aan

We geloven in getallen
In grote getale
–

buitenshuis
neemt de wind
in kracht toe

het gaat
steeds harder waaien

binnenshuis
steeds gelijkmatiger

het ademen
–

geen vogel strijkt hier neer
maar een woord

het zwart van inkt
daalt neer
en wordt
over de hele bladzij uitgesmeerd

is dat woord te volgen
te determineren

–

deze meningloosheid aftasten
dit gebrek aan persoonsmanifestatie

dit heelal om in te vallen
omdat het zo groot is
en zo immens
en

ik heel het leven voel

dit
zoek
aftasten
–

het kruipen van muizen
of het vluchten

zie je ooit een muis flaneren
opgejaagd door knaagbehoefte

is een muis
een krakend geritsel
waaruit hij opspuit
als een opeensheid

het kleine
maar plotselinge
dat ons schrik aanjaagt

een minieme vluchtige
apocalyptische ruiter
–

het was al die tijd
duidelijk

nu niet meer

iets
van een vroegere
onduidbaarheid
daalt nu neer

daalt
neer in het nu

met de nieuwe
interpretatie
begint
de volledige

desintegratie
–

er is geen klok

we geven elkaar
levenslang de schuld van
het onvergeeflijk bij elkaar zijn

wij zijn nu
het bijeen
veroordeeld
tot een onontkoombaar
bij elkaar

dit samenzijn
wordt door geen klokslag verbroken

we zijn
door de hete stilte van de tijd
aaneengesmeed
–